Zanim powiem do psa pierwszą komendę
Jeżeli artykuł „Dlaczego karmię psa z ręki?” masz zaliczony, to teraz opiszę kilka sytuacji jak praktycznie możesz to wykorzystać.
Prześledźmy razem jaki schemat powinny mieć wszystkie oczekiwania względem psa. Mowa tu również o komendach. Pokażę Tobie schemat jakiego używam, bez względu czy to siad, waruj, stój, zostań, do mnie itd. Przekonany jestem, że kiedy poznasz te tajniki Twój pies będzie rozumiał Cię bezbłędnie.
Podstawowe komendy
Siad, waruj, stój, zostań… Nigdy ich nie używam kiedy zaczynam psa uczyć siadania, warowania, stania czy też zostawania w miejscu. Te słowa zastępuję mową swojego ciała. Tańcuję przed psem ze smakołykami i szukam momentu, gdzie grawitacja zaczyna czynić cuda. Pies nagle przestaje skakać za smakołykiem w ręce wystawionej nad jego głową, bo znalazłem właściwe miejsce, gdzie moja ręka powinna się znaleźć. Nie za wysoko i nie za nisko – w sam raz! Głowa zadarta do góry i grawitacja powodująca strasznie ciężki zad mojego psiaka zmusza go do pozycji siad. Zrobione! Potem tylko setki powtórzeń. Dodanie do tego komendy „siad” to tylko formalność. Znowu setka powtórek i jest! Siad na komendę. Ten system nie pokazuje psu możliwości siadania po dwóch, trzech, pięciu komendach. Pies od początku siada po pierwszej. Zapamiętaj – bez komendy!
Co mówię do psa?
Pierwsze słowo jakiego używam, to „obietnica zapłaty”. Kiedy już pies zajmie właściwą pozycję (siad, waruj…) radośnie wypowiadam „dobrze”, „super”, „extra” itp.
Skoro obiecałem…
Robota zrobiona, zapłata obiecana – zatem płacę! To ten moment, kiedy karma ląduje w psim pyszczku.
Jak długo pies ma siedzieć?
Ty nie wiesz i pies również. Ustalmy zatem, że siedzimy do… „OK”, „już” itp. Zatem entuzjastycznie mówię „OK” i prowokuję psa do zmiany miejsca, żeby w przyszłości wiedział, że po „OK” może się ruszyć z miejsca. Nazwijmy to sobie komendą zwalniającą.
Jak mówię do psa?
Pamiętaj, że dla Twojego psiaka na początku to barwa głosu a nie wypowiadane słowo będą miały znaczenie. Zatem użyję stanowcze „nie” i miękkie, radosne „dobrze” czy „super”.
Mój słownik
Poniżej pokażę Ci mój słownik, który używam od pierwszych chwil spędzonych z psem:
Dobrze, super, extra – wypowiadane szczerze i radośnie. Zawsze kiedy jestem zadowolony z zachowania psa. Kiedy załatwi swoje potrzeby poza domem, kiedy usiądzie po moich wygibasach ze smakołykiem, kiedy popatrzy mi w oczy, kiedy przestanie obgryzać krzesło… Zawsze pada słowo „super”, które obiecuje psu nagrodę. Ta nagroda musi nastąpić możliwie szybko po tej obietnicy (smakołyk, dotyk, wspólna zabawa itp.).
Nie – wypowiadane stanowczym, oschłym głosem. Zawsze kiedy mam szansę okazać swoje niezadowolenie w momencie wykonywania czegoś złego przez psa. Nie używam „nie” po fakcie, żeby wytłumaczyć psu, że coś dwie godziny temu zrobił źle.
Już, OK – stanowczym lecz radosnym głosem. Zawsze wtedy, kiedy poprzedni warunek się skończył. Pies siedzi do słowa „już”, bo to znaczy, że na jego siedzeniu już mi nie zależy, teraz będziemy warować aż do słowa „ok”, bo potem zrobimy coś jeszcze. To słowo automatycznie uczy psa zostawania w danej pozycji aż do komendy zwalniającej go „już”. Cóż z tego, że pies rozumie, że ma usiąść, kiedy nie wie jak długo ma siedzieć?… Teraz wie! Ma siedzieć do słowa „już” lub „OK”.
Dość, koniec – stanowczym i lekko oficjalnym tonem. To daje znak psu, że to co robimy się skończyło i teraz ma czas dla siebie. Używam tych słów, kiedy kończymy zaplanowaną serię ćwiczeń. Również wtedy, kiedy bawimy się wspólnie, przeciągamy zabawką, kotłujemy na trawie… Rzadko kiedy szczenię a czasem i dorosły pies ma ochotę na koniec tych harców. Wprowadzenie tych słów od początku obcowania z psem pozwoli Tobie w pełni kontrolować psie emocje i utrzymać na wodzy nakręcający się entuzjazm zwłaszcza młodego psa podczas zabawy.
Podsumujmy!
Nie mów do psa siad, czy waruj tylko pokaż językiem ciała jakiej pozycji oczekujesz. Komendę dodaj dopiero, kiedy psiak błyskawicznie waruje lub siada zawsze po Twoich gestach.
Skup uwagę na schemacie porozumiewania się z psem. Na przykład: mowa ciała powoduje siad, po czym pada „super”, żeby obiecać psu nagrodę, którą natychmiast pies dostaje. Zaraz po tym jest słowo „już”, żeby pies wiedział, że siedzieć dłużej nie musi. Po ćwiczeniach mówię „koniec”, żeby upewnić czworonoga, że ma czas wolny (toaleta, wąchanie kępek trawy itd.).
Dołącz do swojej komunikacji „nie”, kiedy to nie to czego oczekujesz.
Chcesz się upewnić jak to wszystko zrobić poprawnie? Przeczytaj szczegółowe opisy, obejrzyj wideo, zerknij na zdjęcia… Dołącz do kursu już teraz!